We Stay Legal dla konsumenta

Dane i windykacja. Klauzula informacyjna nie wyczerpuje obowiązków administratora.

Wiedza

RODO wobec wezwań i windykacji.

Dwa nieopisane arkusze i mosiężny ciężarek na biurku; dłoń wskazuje miejsce między arkuszami. Materiał wytworzony przy użyciu systemu sztucznej inteligencji na potrzeby serwisu We Stay Legal; nie stanowi zwielokrotnienia utworu pobranego z sieci.

Wezwanie do zapłaty bywa jednocześnie dokumentem o rzekomym długu i dokumentem o danych osobowych. Klauzula informacyjna nie wyczerpuje obowiązków administratora wynikających z art. 5, 6 oraz 12-14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO). Przetwarzanie oparte na prawnie uzasadnionym interesie jest dopuszczalne, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tego interesu mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą (art. 6 ust. 1 lit. f RODO). Samo powołanie windykacji tej przesłanki nie zastępuje wyważenia. Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (k.c.) ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne; dotyczy to również twierdzenia o podstawie przetwarzania.

Nie każda korespondencja opiera się na zgodzie

Windykacja i dochodzenie roszczeń często powołują się na prawnie uzasadniony interes (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) albo na wykonanie umowy (art. 6 ust. 1 lit. b RODO), a nie na zgodę z art. 6 ust. 1 lit. a RODO. Z żadnej z tych przesłanek nie wynika dopuszczalność każdego przetwarzania. Oświadczenie „nie wyrażam zgody” nie uchyla wezwania, jeżeli administrator powołuje inną przesłankę; nie zwalnia go jednak z obowiązku wykazania legalności, celowości i minimalizacji (art. 5 ust. 1 lit. a-c RODO). Inne narzędzia: żądanie informacji, skąd dane pochodzą, kto jest administratorem, komu je ujawniono, jak długo będą przetwarzane (art. 13-15 RODO).

Żądania przysługujące osobie, której dane dotyczą

  • potwierdzenia, czy dane są przetwarzane, i kopii (dostęp - art. 15 RODO),
  • sprostowania, jeżeli kwota, PESEL albo adres są cudze albo nieaktualne (art. 16 RODO),
  • informacji o źródle danych, gdy nie podałeś ich tej kancelarii (art. 14 i art. 15 ust. 1 lit. g RODO),
  • ograniczenia przetwarzania (art. 18 RODO) - to nie jest wyłączenie z bazy z mocy prawa, lecz uprawnienie na czas wyjaśnienia,
  • usunięcia, gdy zachodzi przesłanka z art. 17 RODO,
  • sprzeciwu wobec przetwarzania opartego na art. 6 ust. 1 lit. e lub f RODO, z przyczyn związanych ze szczególną sytuacją osoby, której dane dotyczą; administrator zaprzestaje przetwarzania, chyba że wykaże ważne, prawnie uzasadnione podstawy nadrzędne wobec interesów, praw i wolności tej osoby albo podstawy do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń (art. 21 ust. 1 RODO).

Gdy zakres danych przekracza niezbędność

Jeżeli kancelaria przytacza historię zakupów, rozmów albo dane, których zakres wykracza poza to, co niezbędne do celu przetwarzania, powstaje pytanie o zgodność z zasadą minimalizacji (art. 5 ust. 1 lit. c RODO). Skarga do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych przysługuje (art. 77 RODO), lecz nie jest pierwszą czynnością. Najpierw należy skierować do administratora precyzyjne żądanie i zachować odpowiedź albo jej brak. Administrator udziela informacji bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od otrzymania żądania; termin ten można przedłużyć o kolejne dwa miesiące ze względu na skomplikowany charakter żądania albo liczbę żądań (art. 12 ust. 3 RODO).

Naruszenie ochrony danych nie gasi zobowiązania

Naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych i spór o zapłatę to dwa odrębne stosunki. Naruszenie RODO nie powoduje wygaśnięcia zobowiązania cywilnego z mocy prawa, a istnienie roszczenia nie legalizuje automatycznie każdego przetwarzania (art. 6 ust. 1 lit. f RODO). Dlatego w sprawach, które podejmujemy, badamy wezwanie i klauzulę informacyjną łącznie. Klauzula nie zastępuje badania podstawy przetwarzania.

We Stay Legal nie jest stroną postępowania. Opracowanie nie stanowi indywidualnej wykładni Twojego stosunku prawnego. Przesłanie korespondencji nie stanowi oświadczenia woli (art. 60 k.c.) i nie prowadzi do stosunku zlecenia (art. 734 k.c.) ani umocowania procesowego (art. 86 i n. k.p.c.). Zastrzeżenia.

Wróć do wiedzy